سیاره

در سراسر جهان میوه‌های مختلفی وجود دارد که هر کدام با توجه به ویژگی‌های اقلیمی، در مناطق خاصی رشد می‌کنند. اما برخی از میوه‌ها علاوه بر کمیاب بودن، از شکل، طعم و ویژگی‌های عجیب و منحصر به فردی برخوردارند. با مجله دلتا همراه باشید تا برخی از این میوه‌های عجیب را به شما معرفی کنیم.

۱. سیب دارچینی

گوشته سیب دارچینی که در مناطق گرمسیری آمریکای جنوبی و مرکزی و کارائیب رشد می‌کند، شیرین و خامه مانند است. این میوه به طور عجیبی شکل و مزه کاستارد را دارد.

۲. میوه اژدها

میوه اژدها یا پیتایا، میوه بومی مکزیک است و یکی از میوه‌های عجیب دنیا. اما در حال حاضر در بیشتر مناطق جنوب شرقی آسیا نیز رشد می‌کند. این میوه شکل و ویژگی‌های عجیب بسیاری دارد اما بسیار خوش طعم است، مانند طعم کیوی رسیده. جالب است بدانید که این میوه یک ملین قوی است.

۳. دورین

مردم جنوب شرق آسیا دورین را «پادشاه میوه‌ها» می‌دانند. این میوه، پوسته‌ای خاردار دارد که نمی‌تواند از درز کردن بوی قوی میوه به خارج از پوسته جلوگیری کند. بسیاری از مردم می‌گویند که مزه این میوه را نمی‌توان در مقایسه با چیزهای دیگر توصیف کرد. اما آن‌ها مطمئن هستند که شما هم عاشق آن خواهید شد و هم از آن متنفر می‌شوید.

۴.میوه معجزه

این میوه، نوعی توت است که متعلق به غرب آفریقاست و یک خاصیت بسیار عجیب دارد. کمی از این میوه بخورید سپس یک چیز ترش بخورید. خواهید دید که مزه ترش آن تبدیل به شیرینی خواهد شد! بله درست است، شما می‌توانید کمی میوه معجزه بخورید و سپس یک لیمو ترش شیرین گاز بزنید.

۵. مژکی

مژکی میوه محلی اندونزی و مالزی است. برای این که به میوه شیرین آن برسید که شبیه انگور است، باید پوسته بیرونی مودار و عجیب آن را بشکافید.

۶. دست بودا

باور کنید یا نکنید، این میوه‌ جزو مرکبات محسوب می‌شود که عطر و طعمی شبیه لیمو دارد. شکل این میوه‌ بسیار عجیب و غریب است اما پوست این میوه چینی، چاشنی بسیار خوبی برای طعم‌دار کردن غذا است.

۷. موز صورتی

Musa Velutina گونه کوچک صورتی از موز است که اغلب به خاطر زیبایی پرورش می‌دهند. میوه موز صورتی بافتی کاملاً کرک مانند و عجیب دارد اما می‌گویند مزه آن فوق‌العاده است!

۸. کیوانو

کیوانو که به (خربزه شاخ‌دار آفریقایی) معروف است، بافتی شبیه خیار و مزه ترش دارد. این میوه یک محصول خوب برای توسعه کشاورزی در آفریقا محسوب می‌شود.

۹. توت فرنگی آناناسی

این میوه بافتی سفید رنگ و دانه‌های قرمزی دارد و با وجود این که از انواع مختلف توت فرنگی محسوب می‌شود، بطور شگفت آوری مزه آناناس می‌دهد.

 ۱۰. چری مویا

این میوه‌ها «چری مویا» نام دارند و در رشته کوه‌های آند رشد می‌کنند، هرچند امروزه در جنوب شرقی آسیا نیز تولید می‌شوند. گوشته نرم و سفید این میوه، خوشمزه‌ترین میوه شناخته شده برای بشر توصیف شده است. از ویژگی‌های عجیب این میوه می‌توان به اینکه مزه آدامس می‌دهد اشاره کرد!

۱۱. لیموی انگشتی استرالیایی

مغز این میوه شباهت بسیاری به تخم ماهی دارد و به آن «خاویار لیمو» نیز گفته می‌شود. دانه‌های آبدار این میوه مزه‌ای شبیه لیموی معمولی دارند و در زیر دندان خرد می‌شوند.

۱۲. ساپوتی سیاه

این میوه در حالت رسیده از لحاظ مزه و بافت بسیار شبیه پودینگ شکلات است و میوه بسیار سالم و مفیدی به شمار می‌آید.

پیشنهاد مطالعه: مطلب ساختمان هایی با ظاهر خاص اما جالب! را بخوانید.

مرگ سیاره زمین زودتر از آنچه تصور می‌کنیم، فرا خواهد رسید؛ این نتیجه مقاله‌ای بوده که دانشمندان به تازگی منتشر کرده‌اند و در آن تاثیرات حیات بشری روی اکوسیستم و وضعیت کلی سیاره ما را از دیدی تازه مورد بررسی قرار داده‌اند. در این مطلب از مجله دلتا درباره مرگ سیاره زمین صحبت خواهیم کرد.

در ۱۳ ژانویه امسال ژورنال “Frontiers in Conservation Science” مقاله‌ای را منتشر کرد که تاکنون سر و صدای زیادی به پا کرده است. نویسندگان این کار پژوهشی می‌گویند که بشریت هم‌اکنون در مسیر رسیدن به آینده‌ای فوق‌العاده تاریک قرار دارد. این‌طور که به نظر می‌رسد، در این آینده تاریک انقراض‌های جمعی زیادی رخ می‌دهند. بحران‌های سلامتی مختلف دائما جان انسان‌ها را خواهند گرفت. تغییرات آب و هوایی هم بصورت مداوم جوامع بشری را به خطر می‌اندازند.

مقاله‌ای در مورد مرگ سیاره زمین

در این مقاله ۱۷ نفر از دانشمندان آمریکا، مکزیک و استرالیا سه بحران اساسی که اشکال مختلف حیات روی زمین با آن‌ها رو به رو هستند را توصیف کرده‌اند. این بحران‌ها اختلالات آب و هوایی، کاهش تنوع گونه‌های زیستی و همچنین افزایش شدید جمعیت انسان‌ها و به طبع آن استفاده بیش از حد از منابع سیاره هستند.

برای گردآوری نتیجه‌گیری‌های این مقاله در مورد مرگ سیاره زمین، دانشمندان ۱۵۰ پژوهش قبلی را کنار هم گذاشتند. گفته شده که هرکدام از این سه بحران مرگبار در دهه‌های آینده بدتر خواهند شد. این دانشمندان در مقاله خود قصد سرزنش کردن شهروندان یا کشورها را ندارند. به این مسئله هم که دیگر امیدی برای نجات سیاره وجود ندارد، پرداخته نشده است.

این وضعیت تهدیدهای قابل توجهی را متوجه انسان‌ها و سایر جانداران سیاره کرده است. هشدار داده شده است که اگر رهبران جهانی این تهدیدها را جدی نگیرند، به زودی بقای نسل بشر به خطر خواهد افتاد.

آینده‌ای تاریک

طبیعت به زودی بسیار تنهاتر از حال حاضر خواهد شد. از زمان شروع کشاورزی در ۱۱ هزار سال پیش، زمین حدودا ۵۰ درصد گیاهان خود را از دست داده است. تنوع زیستی موجودات ساکن سیاره هم ۲۰ درصد کمتر شده است.

با این حال اگر چنین الگویی ادامه پیدا کند، ۱ میلیون از میان ۷ تا ۱۰ میلیون گونه گیاهی و جانوری سیاره زمین به زودی منقرض خواهند شد. چنین حجمی از انقراض تمامی اکوسیستم‌های اصلی زمینی را با مشکلاتی جدی مواجه خواهد کرد؛ به عنوان مثال اگر حشرات کمتری وجود داشته باشند، گرده‌افشانی کمتری برای رشد گیاهان انجام می‌شود.

در نتیجه گیاهان کمتری برای تصفیه هوای زمین وجود خواهند داشت. این پوشش‌های گیاهی آب‌ها و خاک سیاره را هم تصفیه می‌کنند. از طرف دیگر، کاهش وسعت و تراکم جنگل‌ها باعث می‌شود تا سیل‌های ویران‌گر به راحتی در محل زندگی ساکنان زمین جاری شوند و جان انسان‌ها را بگیرند.

جلوگیری از مرگ سیاره زمین

باید تصمیم‌گیرندگان جهانی و سیاست‌گذاران کشورهای مختلف سریعا در مسیر جلوگیری از گرمایش زمین قرار بگیرند.

اولین قدم در این مسیر، قبول عمق بحران زیست محیطی حال حاضر است. بعد از این پذیرش می‌توان تصمیمات لازم برای اقدامات مثبت بعدی را اخذ کرد. یکی از این تصمیمات توقف استفاده از سوخت‌های فسیلی بوده که باعث آزاد شدن حجم فوق‌العاده زیادی از گازهای گلخانه‌ای در اتمسفر زمین می‌شوند.

پیشنهاد مطالعه: مطلب کمبود فعالیت فیزیکی باعث مرگ می‌شود را بخوانید.

مسافرت فضایی و احتمال سکونت در سیاره‌ای دیگر، همیشه بشر را مجذوب خود کرده است. علی رغم همه تلسکوپ‌ها و رصدخانه‌های عالی، ما سیاره دیگری پیدا نکرده‌ایم که بتوانیم آن را خانه بنامیم. با این حال، برخی از این اجسام آسمانی که تقریباً شبیه به زمین بودند وجود دارند. در این مطلب از مجله دلتا درباره سیاره‌های مشابه زمین صحبت خواهیم کرد.

RAPPIST-1d

به نظر می‌رسد سیاره ای از TRAPPIST-1، قابل سکونت باشد. اعتقاد بر این است که این سیاره دارای دمای بسیار مشابهی با زمین است. حتی ممکن است دارای جو، اقیانوس‌ها و یا لایه‌های یخی باشد. دانشمندان این سیاره را ۸۹٪ شبیه زمین می‌دانند.

کپلر -۴۳۸b

این سیاره در مدار ستاره کپلر ۴۳۸ در مدار فضاپیمای کپلر ناسا کشف شد. دانشمندان حدس می‌زنند که آب مایع ممکن است در سطح این سیاره وجود داشته باشد. این سیاره هر ۱۰۰ روز یکبار از ستاره خود تابش پرقدرت دریافت می‌کند. همین امر ممکن است سیاره را غیرقابل سکونت کند. در حال حاضر، این سیاره ۸۸٪ شبیه زمین است.

Kepler-442b

این سیاره، سیاره سنگی نزدیک به زمین است که از نظر اندازه و دما یکی از سیارات شبیه زمین می‌باشد. این سیاره ۸۴٪ شبیه سیاره زمین است.

گرگ ۱۰۶۱c

این سیاره در فاصله حدود ۱۳.۸ سال نوری از زمین قرار دارد. این پنجمین سیاره نزدیک شناخته شده و قابل سکونت است.

این سیاره‌ توانایی ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلیارد سال سوختن را دارد که تقریباً ۴۰ تا ۵۰ برابر بیشتر از خورشید است. این سیاره ۷۶ درصد شبیه سیاره زمین است.

راس ۱۲۸ب

این نزدیک‌ترین سیاره خارج از منظومه شمسی ما است. در اطراف یک ستاره کوتوله قرمز خاموش، گردش می‌کند. به همین دلیل یکی از بهترین کاندیداها برای سکونت محسوب می‌شود.

اگر سیاره دارای جو باشد، درجه حرارت ممکن است به اندازه کافی مناسب باشد تا آب مایع را روی سطح خود نگه دارد و آن را ۸۶٪ شبیه زمین کند.

پیشنهاد مطالعه: مطلب تکامل انسان‌ها در آینده چگونه خواهد بود را بخوانید.

مریخ چهارمین سیاره در سامانه خورشیدی است که در مداری طولانی‌تر از زمین و با سرعتی کمتر از زمین حرکت می‌کند. این سیاره نصف زمین قطر دارد. مساحت سطح آن برابر با مساحت خشکی‌های روی زمین است. سیاره سرخ همانند زمین، یخ‌های قطبی، دره‌های عمیق، کوه، غبار، طوفان و فصل دارد. در این مطلب از مجله دلتا درباره حقایقی شگفت انگیز در خصوص مریخ صحبت خواهیم کرد.

حقایقی شگفت انگیز در خصوص مریخ

شما روی مریخ احساس سبکی خواهید کرد!

اگر بشر روی مریخ پا بگذارد، احساس سبکی زیادی خواهد کرد. سیاره سرخ از زمین کوچکتر است. جاذبه سطحی کمتری نسبت به زمین، جایی که آن را خانه می‌نامیم دارد. شما روی سطح مریخ به میزان ۶۲٫۵ درصد جاذبه کمتری را نسبت به مقداری که در زمین به آن عادت دارید، تجربه خواهید کرد. بنابراین اگر شما روی زمین ۵۰ کیلوگرم وزن داشته باشید، روی مریخ فقط ۱۹ کیلوگرم وزن خواهید داشت.

مریخ بلندترین کوه‌ها را در بین سیارات منظومه شمسی داراست!

کوه المپوس واقع در سیاره همسایه ما (مریخ) که از آتشفشان‌های سپری نیز تشکیل شده، تقریبا ارتفاعی به انداره سه برابر کوه اورست دارد. این کوه نزدیک به ۲۲ کیلومتر ارتفاع و قطری در حدود ۶۰۰ کیلومتر دارد. این مساحت تقریبا به اندازه مساحت مرکزی فرانسه است. البته دانشمندان بر این عقیده اند که ممکن است این آتشفشان هنوز هم فعال باشد.

 چه کسی مریخ را کشف کرد؟

از آنجا که دیدن مریخ با چشم غیر مسلح برای هزاران سال امکان پذیر بوده، تقریبا ناممکن است که بگوییم چه کسی اولین کاشف مریخ بوده است.

در سال ۱۶۰۹ گالیلئو گالیله اخترشناس ایتالیایی مریخ را با یک تلسکوپ اولیه رویت کرد تا عنوان پدر مشاهدات نجومی را به خود اختصاص دهد. اخترشناس آلمانی کریستین هایگنز با استفاده از یک تلسکوپ پیشرفته در سال ۱۶۵۹ تصویری از مریخ را ترسیم کرد.

 یک سال مریخی

یک سال مریخی برابر ۶۸۷ روز زمینی است و هر روز آن ۴۰ دقیقه از روزهای زمینی بلندتر است.

نزدیکی مریخ به زمین

در سال ۲۰۰۳، مریخ به نزدیکترین فاصله خود از زمین در ۶۰۰۰۰ سال اخیر رسید. این فاصله برابر ۵۵٫۷ میلیون کیلومتر بوده است. مطابق گزارش ناسا مریخ تا سال ۲۲۸۷ نیز به فاصله ای کمتر از این مقدار با زمین نخواهد رسید.

نشانه های حیات

در سال ۲۰۱۴ مریخ نورد کنجکاوی، مقادیر اندکی از گاز متان در مریخ پیدا کرد. در همان روزها دانشمندان ناسا بیان کردند که: “این نمی ‌تواند نشانی از حیات و یا حضور اتفاقی گاز متان در جو مریخ محسوب شود. اما می‌تواند به عنوان نشانه‌هایی از حیات در گذشته‌های بسیار دور این سیاره قلمداد گردد.”

پیشنهاد مطالعه: مطلب تاثیر تشعشعات موبایل روی سلامتی را بخوانید.

در پژوهش انجام شده توسط محققان دانشگاه ایالتی واشنگتن، شرایط مناسب برای سیاره‌ای در منطقه قابل سکونت بررسی شده است. سیاره‌ای کمی بزرگتر و احتمالا مرطوب‌تر از زمین. ۲۴ سیاره فراخورشیدی شبیه به زمین در فاصله بیش از ۱۰۰ سال نوری با ما قرار دارند. اما دانشمندان امیدوارند که با رصدهای آینده تلسکوپ فضایی جیمز وب، سیارات بیشتری کشف شوند. در ادامه این مقاله از مجله دلتا با شرایط سیاراتی که از حیات فرازمینی پشتیبانی می‌کنند، آشنا خواهید شد.

این تیم تحقیقاتی از ستاره‌شناسان، متخصصات سیارات قابل سکونت و زمین‌شناسان تشکیل شده است تا معیارهای زیست‌پذیری را در میان ۴۵۰۰ سیاره‌ فراتر از منظومه ‌شمسی بررسی کنند. زمانی که درباره سیارات قابل سکونت صحبت می‌کنیم به معنای وجود حیات فرازمینی در این سیارات نیست؛ بلکه هدف تنها سیاره‌ای است که شرایط مناسب زندگی را دارد.

محققان سیارات مشابه زمین که در منطقه قابل سکونت (کمربند حیات) ستاره قرار دارند را بررسی می‌کنند. در واقع، این سیارات باید در فاصله‌ای از ستاره خود قرار داشته باشند که آب مایع روی آن‌ها جریان یابد

خورشید در مرکز منظومه‌ شمسی، حدود ۱۰ میلیارد سال عمر می‌کند. در سیاره زمین ۴ میلیارد سال طول کشید تا حیات بوجود بیاید. بنابراین برای پیدایش حیات در یک سیاره، باید ستاره‌ای شبیه به خورشید طول عمری طولانی‌تر از ۴ میلیارد سال داشته باشد.

ستاره‌شناسان علاوه‌بر مطالعه ستاره‌های شبیه به خورشید (نوع G)، سیارات اطراف ستاره‌هایی که به کوتوله سرخ (نوع K) نیز معروف هستند را نیز بررسی می‌کنند. این ستاره‌ها کوچکتر و سردتر از خورشید هستند و ۲۰ تا ۷۰ میلیارد سال عمر می‌کنند. در چنین منظومه‌هایی، سیارات زمان بیشتری دارند تا حیاتی پیچیده‌تر را بوجود آورند. زمین حدود ۴.۵ میلیارد سال سن دارد اما دانشمندان حدس می‌زنند که بهترین زمان برای پیدایش حیاتی پیچیده در یک سیاره بین ۵ تا ۸ میلیارد سال است.

یکی از ویژگی‌های مهم سیارات اندازه و جرم آنهاست. سیاره‌ای ۱۰ درصد بزرگتر از زمین می‌تواند شرایط بهتری برای زندگی داشته باشد. همچنین انتظار می‌رود که سیاره‌ای با جرم ۱.۵ برابر زمین گرمای داخلی خود را مدت بیشتری حفظ کند و با توجه به گرانش بیشتر، جو آن برای مدت زمان طولانی پایدار باشد.

آب، عنصر اصلی حیات است که می‌تواند به شکل ابر یا رطوبت وجود داشته باشد. سیاره‌ای با دمای متوسط و رطوبت بیشتر از زمین احتمالا شرایط بهتری برای حیات فرازمینی دارد. این گرما و رطوبت در جنگل‌های گرمسیری زمین دیده می‌شود که تنوع زیستی زیادی دارند.

در میان ۲۴ سیاره کاندید، هیچ کدام تمام شرایط لازم برای حیات فرازمینی را ندارند؛ اما یکی از آن‌ها چهار ویژگی اصلی را دارد. تحقیقات آینده و رصدهای بیشتری که توسط تلسکوپ‌های فضایی و زمینی انجام خواهد شد به کشف سیارات فراخورشیدی بیشتر و پیدا کردن سیاره‌ای شبیه به زمین یا حتی بهتر از آن کمک خواهد کرد.

پیشنهاد مطالعه: مطلب با چشم غیرمسلح چند ستاره می‌توان دید؟ را در مجله دلتا بخوانید.

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

ستاره شناسان موفق به کشف شواهدی شده‌اند که نشان از وجود یک سیاره فراخورشیدی در منظومه شمسی دارد.

​

این سیاره دارای یک مدار گریزنده از مرکز است و اولین سیاره با چنین مداری در نوع خود محسوب می شود. اخترشناسان معتقدند این سیاره می‌تواند نهمین سیاره منظومه شمسی باشد. در ادامه این مطلب از مجله دلتا درباره سیاره نهم می‌خوانید.

از مدت ها پیش ستاره شناسان در مورد وجود سیاره نهم در منظومه شمسی نظریه‌پردازی هایی داشتند و تاکنون شواهد بسیاری نیز در مورد وجود آن به دست آورده اند.

با توجه به داده های تلسکوپ فضایی هابل احتمالاً یک سیاره فراخورشیدی غول پیکر با نام HD ۱۰۶۹۰۶ b در فاصله ۳۳۶ سال نوری از زمین قرار دارد که با یک مدار غیر عادی گریزنده از مرکز هر پانزده هزار سال یکبار از لبه دیسک بقایای منظومه ستاره دودویی عبور می کند. ستاره شناسان معتقدند در صورت وجود، این سیاره احتمالاً به دور خورشید ما نیز می چرخد.

​

اولین کشف این سیاره به سال ۲۰۱۳ میلادی بر می گردد. اما در آن زمان نیز برای صحت اطلاعات نیاز به اندازه گیری ها و محاسبات مداری دقیق هابل بوده است. مدار این سیاره در نوع خود عجیب و غریب بوده و دانشمندان در حال بررسی چگونگی به وجود آمدن این مدار هستند.

در حال حاضر نظریه به وجود آمدن چنین مداری بدین ترتیب است که احتمالاً این سیاره در نزدیکی ستاره های میزبان خود شکل گرفته و کشش درون دیسک گازی باعث کشیده شدن آن به داخل شده است. اما در اثر نیروی گرانشی دو ستاره میزبان به بیرون کشیده شده و در همان زمان مدار ان توسط یک ستاره در حال عبور به همین صورت تثبیت شده باشد. دانشمندان تلاش دارند تا در ادامه تحقیقات خود را با استفاده از داده های تلسکوپ فضایی جیمز وب تکمیل کنند. در این مورد سوالات بسیاری وجود دارد و ستاره شناسان به دنبال پاسخی برای آن هستند.

پیشنهاد مطالعه: برای مطالعه بیشتر مطلب «مسیر جدیدی در منظومه شمسی برای سفرهای فضایی» را بخوانید.

همچنین بخوانید:

بسیاری از ستاره‌های مشابه خورشید میزبان سیارات سکونت پذیر هستند

شواهدی از وقوع سیلاب عظیم باستانی در مریخ

یاسمین مقبلی یکی از فضانوردان پروژه بازگشت به ماه

زمین، تنها جهان اقیانوسی در منظومه شمسی نیست

موشک استارشیپ نخستین انسان را در سال ۲۰۲۴ به مریخ خواهد برد

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

دانشمندان جو و چرخه‌ی آب‌وهوایی جدیدی را در سیاره‌ی فراخورشیدی K2-141b شناسایی کرده‌اند که بسیار شدید و عجیب به‌نظر می‌رسد.

در سیاره فراخورشیدی K2-141b که هم‌اندازه‌ی زمین است و بیش از ۲۰۰ سال نوری با ما فاصله دارد، اقیانوس‌ها از گدازه‌ی مایع شکل گرفته‌اند، بادها با سرعت فراصوت می‌وزند و باران‌های سنگی می‌بارد و این شرایط باعث شده دانشمندان از آن به‌عنوان یکی از سخت‌ترین شرایط آب‌وهوایی یاد کنند. در ادامه این مطلب از مجله دلتا درباره این بارش سنگ از آسمان سیاره فراخورشیدی بخوانید.

این سیاره در اصل سال ۲۰۱۸ توسط تلسکوپ کپلر کشف شد اما در مطالعه‌ای تازه به سرپرستی «جیانگ گوین» (Giang Nguyen) که در نشریه‌ی Monthly Notices of the Royal Astronomical Society منتشر شده، دانشمندان دانشگاه مک‌گیل، دانشگاه یورک و مؤسسه‌ی آموزش علوم هند برای نخستین بار به پیش‌بینی شرایط آب‌وهوایی K2-141b می‌پردازند. شرایطی که با تلسکوپ‌های نسل بعدی مانند تلسکوپ فضایی جیمز وب می‌تواند از صدها سال نوری دورتر قابل تشخیص باشد.

دانشمندان هنگام تجزیه و تحلیل الگوی روشنایی این سیاره دریافتند که حدود دو سوم این سیاره نور روز را تجربه می‌کنند. نزدیکی K2-141b به ستاره‌اش باعث قفل گرانشی آن شده و همیشه یک سمت آن به طرف ستاره است. این بخش گرم و سوزان این سیاره به دمای بیش از ۲۹۰۰ درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسد و به اندازه‌ای زیاد است که نه تنها سنگ‌ها را ذوب می‌کند، بلکه آن‌ها را بخار می‌کند و جوی نازک و غیر قابل سکونت ایجاد می‌کند.

«نیکولاس کووان» (Nicolas Cowan) نویسنده‌ی همکار در این پژوهش گفت: «یافته‌ ما احتمالا به این معنی است که جو کمی فراتر از سواحل اقیانوس گدازه گسترش یافته و این موضوع ردیابی آن را با تلسکوپ‌های فضایی آسان‌تر می‌کند.»

بخش‌های دیگر این سیاره‌ فراخورشیدی در تاریکی پایان‌ناپذیری پوشانده شده است و دمای بسیار سرد ۲۰۰- درجه‌ سانتی‌گراد را تجربه می‌کند.

در چرخه‌ آب‌وهوایی روی زمین، آب بخار می‌شود، به بالای جو می‌رود، متراکم می‌شود و هنگام باران به سطح زمین بازمی‌گردد. اکنون همین فرآیند در سیاره‌ K2-141b روی می‌دهد فقط به چرخه آب، چرخه‌ سنگ‌ها روی می‌دهد.

سدیم، سیلیسیم مونواکسید و سیلیسیم دی‌اکسید موجود در آسمان سیاره‌ فراخورشیدی K2-141b به بخار مواد معدنی تبدیل می‌شود و توسط بادهای فراصوت که سرعت آن‌ها به بیش از ۵۰۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد، به بخش‌های تاریک این سیاره منتقل می‌شوند. در آن‌جا سنگ‌ها به درون اقیانوس ماگما با عمق نزدیک به ۱۰۰ کیلومتر می‌بارند و برای شروع دوباره‌ی چرخه به سمت روشن سیاره جریان می‌یابند.

به گفته‌ دانشمندان این چرخه به اندازه‌ چرخه آب روی زمین ثابت نیست. جریان اقیانوس ماگما از سمت تاریک به روشن آهسته‌تر روی می‌دهد. پژوهشگران پیش‌بینی می‌کنند که ترکیب مواد معدنی این سیاره با گذشت زمان تغییر می‌کند و موجب می‌شود که در نهایت سطح و جو سیاره کاملا دگرگون شود.

کووان افزود: «همه‌ی سیارات سنگی از جمله زمین به صورت دنیایی مذاب آغاز به کار کردند اما به سرعت سرد و جامد شدند. سیارات گدازه‌ای، دید یکتایی درباره‌ی این مرحله از تکامل سیاره‌ای به ما می‌دهند.»

دانشمندان امیدوارند که با راه‌اندازی تلسکوپ فضایی جیمز وب در سال ۲۰۲۱ مشاهدات خود را بیشتر بررسی کنند.

بیشتر بخوانید: برای مطالعه بیشتر در حوزه نجوم مطلب «ارتباط با وویجر ۲ پس از هفت ماه» را بخوانید.

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

سیاره مریخ چهارمین سیاره نزدیک به خورشید و دومین سیاره کوچک در منظومه شمسی است. نام انگلیسی مریخ یعنی مارس (Mars) از خدای جنگ رومیان باستان گرفته شده است.

به دلیل ظاهر سرخ رنگ این سیاره، اغلب به آن “سیاره سرخ” نیز گفته می‌شود. سیاره مریخ یک سیاره خاکی است و جو نازکی دارد که بیشتر آن را دی اکسید کربن تشکیل داده است. این سیاره به دلیل شباهت‌هایی که به زمین دارد همواره مورد توجه محققان و کاوشگران بوده تا بتوانند نشانه‌ای از حیات را روی آن کشف کرده و یا حتی شرایط زیست انسان بر روی آن را بسنجند. در ادامه این مطلب از مجله دلتا با ۷ حقیقت جالب در مورد مریخ آشنا خواهید شد.

۱- چرا مریخ سرخ رنگ است؟

همان‌طور که گفتیم در بسیاری از فرهنگ‌ها به مریخ “سیاره سرخ” گفته می‌شود و علت آن هم کاملاً مشخص است. اما چرا این سیاره به رنگ قرمز دیده می‌شود؟ در جواب باید گفت در سطح این سیاره حجم انبوهی از یک ماده شیمیایی به نام اکسید آهن (زنگ آهن) وجود دارد که تمام سخره‌ها و خاک آن را پوشانده و علت سرخ رنگ بودن مریخ هم همین موضوع است.

۲- مریخ بسیار سرد است و قطب‌های یخی دارد

اگر به واسطه قرمز رنگ بودن مریخ فکر می‌کردید که این سیاره حتماً دمای بالایی دارد، سخت در اشتباهید. واقعیت این است که مریخ بسیار سردتر از کره زمین ما است و با اینکه دما در خط استوای آن ممکن است به ۲۰ درجه سانتیگراد بالای صفر برسد،‌ اما در قطب‌های شمال و جنوب آن دما تا ۱۴۰ درجه زیر صفر افت می‌کند که برای ساکنین کره زمین دمایی عجیب و غیرقابل تحمل است.

۳- بلندترین کوه منظومه شمسی

جالب است بدانید که بلندترین کوه منظومه شمسی در مریخ واقع شده است. این کوه آتشفشانی که المپوس (Olympus Mons) نام دارد، ۲۴ کیلومتر ارتفاع دارد و این یعنی ۳ برابر بلندتر از اورست است!

۴- جاذبه سیاره مریخ

نیروی جاذبه در مریخ بسیار ضعیف‌تر از جاذبه زمین است و از همین رو اگر روزی بتوانید پا بر روی این سیاره سرخ بگذارید (و البته زنده بمانید!) می‌توانید پرش‌هایی تا سه برابر چیزی که در اینجا تجربه می‌کنید، داشته باشید!

۵- تماشای دو ماه در شب!

اگر جزو کسانی هستید که شب‌ها از تماشا کردن ماه در آسمان لذت می‌برند، مریخ می‌تواند برایتان یک زیستگاه رویایی باشد. این سیاره دو قمر با نام‌های فوبوس (Phobos) و دیموس (Deimos) دارد که البته شکل ظاهری آن‌ها با ماه ما متفاوت است و به شکل کاملاً کروی نیستند.

۶- سفر به مریخ

هیچ انسانی تا به حال پا به سطح مریخ نگذاشته اما دانشمندان در تلاش برای شناخت بیشتر آن، تاکنون کاوشگرهای متعددی را به این سیاره سرخ ارسال کرده‌اند. اولین کاوشگر ارسال شده به مریخ Viking Landers نام داشت که در سال ۱۹۷۶ به سطح مریخ رسید. گفته می‌شود که در حال حاضر ۱۳ ربات فعال در سطح مریخ وجود دارد که مشغول جمع‌آوری و ارسال اطلاعات به زمین هستند.

۷- طول روز در مریخ

هر روز در مریخ ۲۴ ساعت و ۳۷ دقیقه به طول می‌انجامد که کمی بیش‌تر از طول شبانه‌روز زمین است. هر سال هم در این سیاره تقریباً دو برابر زمین یعنی ۶۸۷ روز است که این مسئله به علت مدار طولانی‌تر مریخ و سرعت کمتر آن در چرخش به دور خورشید است.

بیشتر بخوانید: برای مطالعه بیشتر مطلب «رعد و برق در جو مشتری» را بخوانید.