کهکشان

نتایج یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که ممکن است کهکشان‌‌های بزرگ، مواد تشکیل‌ دهنده ستاره‌ها را از قلب کهکشان‌های کوچکتر بردارند. این تعامل موجب می‌شود که ساختارهای کیهانی کوچک تر، راکد بمانند و رشد آنها متوقف شود. در حالی که همتایان بزرگ تر آن‌ها به رشد خود ادامه می‌دهند. برای آگاهی بیشتر درباره این موضوع با مجله دلتا همراه باشید.

ساختار‌های تعاملی

در هر اکوسیستم روی زمین، یک زنجیره غذایی وجود دارد که موجودات بزرگتر آن، موجودات کوچک تر را شکار می‌کنند.

جهان میزبان مجموعه گیج‌کننده‌ای از کهکشان‌ها است که شکل‌ها و اندازه‌های گوناگونی دارند. تعامل میان این ساختارهای بزرگ، به طور شگفت‌آوری عادی است. کهکشان‌های بزرگ و کامل شکل گرفته از جمله کهکشان راه شیری، کهکشان‌های کوچک تر را با دقت بیشتری جذب می‌کنند.

در هر حال، تعاملات بسیاری نیز وجود دارند که در آن، هر دو کهکشان زنده می‌مانند. در این شرایط ساختارهای کوچک تر، به آنچه با نام کهکشان ماهواره‌ای می‌شناسیم، تبدیل می‌شوند و به دور کهکشان بزرگ تر می‌چرخند.

کهکشان‌های کوچک تر طی این فرآیند، به طور کامل جذب نمی‌شوند. بلکه جذب آنها به صورت قطعه قطعه صورت می‌گیرد.

ستاره‌شناسان، این موضوع را می‌دانستند که کهکشان‌های بزرگ، از گاز اتمی بین ستارگان، تغذیه می‌کنند.

پژوهش‌های جدید نشان داده‌اند که خسارت وارد شده به این کهکشان‌های کوچک تر ممکن است بیش از حد تصور باشد. براساس این پژوهش‌ها، کهکشان‌های بزرگ، در حال دزدیدن ذخایر گاز مولکولی هستند. که در ابرهای بزرگ اطراف هسته‌های ساختارهای کیهانی کوچک تر وجود دارد.

گاز‌های میان ستاره‌ای

این ذخایر گاز، برای ایجاد نسل جدیدی از ستاره‌ها نیاز هستند. کهکشان‌ها برای رشد کردن، به تولید مداوم آنها نیاز دارند.

یک گروه پژوهشی، ابتدا از یک شبیه‌سازی‌ رایانه‌ای پیشرفته کیهان‌شناسی استفاده کردند. سپس میزان گازی را که باید در حومه کهکشان‌ها و هسته آن‌ها وجود داشته باشد، پیش‌بینی کردند.

نتایج این بررسی نشان داد، گاز مولکولی خارج شده از کهکشان‌های ماهواره‌ای، در ابتدا به مدار کهکشان بزرگ تر وارد می‌شود. احتمال دارد این ماده در آنجا بماند یا به مرور زمان روی کهکشان بزرگ تر فرود بیاید.

این موضوع، به کهکشان بزرگ تر امکان می‌دهد تا با استفاده از همسایگان خود، به رشد و تکامل ادامه دهد.

در بیشتر مواقع، کهکشان‌های قمری فقط برای چند میلیارد سال از هنگامی که تغذیه کرده‌اند، زنده می‌مانند.

سرانجام، تاثیر قوی گرانشی کهکشان مرکزی موجب می‌شود که ساختارهای کوچک تر، به داخل کشیده شوند. سپس توسط همتایان بزرگ تر خود خورده شوند.

پیشنهاد مطالعه: برای مطالعه مطلب احتمالا شهاب‌سنگ‌ها به زمین آب آورده‌اند را بخوانید.

کهکشان راه شیری با حداقل ۱۰۰ میلیارد و شاید حدود ۴۰۰ میلیارد ستاره، تنها یکی از کهکشان‌های جهان است. تیمی از ستاره‌ شناسان در تحقیق جدیدی از کشف ۴۴ کهکشان کاملا جدید خبر‌ داده‌اند که هر کدام حاوی تعداد زیادی ستاره، سیاره و ماه و قمر هستند. در این مطلب از مجله دلتا درباره کشف چندین کهکشان جدید صحبت خواهیم کرد.

خوشه فورناکس خوشه‌ای از کهکشان‌ها محسوب می‌شود که حدود ۶۵ میلیون سال نوری با زمین فاصله دارد و منبع عظیمی برای اکتشافات قبلی بوده است. در این مورد برای کشف ۴۴ کهکشان جدید از داده‌های بیشتری کمک گرفته شده و به نظر می‌رسد این کهکشان‌ها شبیه به کهکشان راه شیری نیستند.

انواع کهکشان‌ها

در جهان انواع مختلفی از کهکشان‌ها وجود دارند. کهکشان‌های مارپیچی مانند کهکشان‌ ما، تنها یک نوع محسوب می‌شوند. کهکشان‌ها اندازه‌های مختلفی دارند. از موارد تازه کشف شده به عنوان UCD یا کهکشان‌های کوتوله فوق متراکم یاد می‌شود. همانطور که از نام آن‌ها مشخص است، این کهکشان‌‌ها بسیار متراکم هستند و فقط حدود ۲۰۰ سال نوری عرض دارند و از آن‌جایی که اندازه آن‌ها کوچکتر است، ستاره‌های کمتری را در خود جای داده‌اند. تخمین زده شده که این کهکشان‌های کوتوله فوق متراکم تقریبا ۱۰۰ میلیون ستاره را می‌توانند در خود جای دهند.

به گفته محققان کهکشان‌های جدید بیش از ۱۱۷۰ سال نوری با هسته خوشه فاصله دارند و به همین دلیل کشف آن‌ها در تحقیقات قبلی بسیار دشوار بوده است. محققان قصد دارند با استفاده از تصاویر نوری عمیق و داده‌های مادون قرمز، یک بار دیگر تعداد کهکشان‌های UCD خوشه ستاره‌ای فورناکس را مورد بررسی قرار دهند.

با این وجود این واقعیت که کهکشان‌ها در فاصله تقریبا ۶۵ میلیون سال نوری از زمین وجود دارند، بسیار مهیج و غیرقابل توصیف است. متاسفانه برای اینکه دانشمندان بتوانند اطلاعات بیشتری درباره آن‌ها کسب کنند نیاز به فناوری‌های جدیدی دارند و تامین آن‌ها ممکن است مدت زیادی طول بکشد.

پیشنهاد مطالعه: مطلب کهکشان سیگار کجاست را بخوانید.

ستاره‌شناسان برای نخستین بار موفق شدند با استفاده از آرایه‌ میلی‌متری بزرگ آتاکاما در شیلی، کهکشان در حال مرگ را رصد کنند. فرآیندی که سرانجام برای کهکشان راه شیری هم رخ خواهد داد. با مجله دلتا همراه باشید.

یک کهکشان، شامل میلیاردها ستاره و منظومه است که توسط نیروی گرانش در کنار هم قرار گرفته‌اند، اما حتی کهکشان‌ها هم می‌میرند. پس از آن‌که تمام گاز و گردوغبار شکل‌دهنده‌ ستاره‌ها پایان می‌یابد و همه‌ ستاره‌های آن به‌طور کامل می‌سوزند، مرگ آن فرا می‌رسد. چیزی که برای کهکشان راه شیری هم روی خواهد داد.

ستاره‌شناسان تاکنون هرگز فرا رسیدن زمان مرگ یک کهکشان دوردست را رصد نکرده بودند. اما مشاهده‌ اخیر توسط آرایه‌ میلی‌متری بزرگ آتاکاما (ALMA) برای نخستین بار تصویری از نزدیک بودن مرگ یک کهکشان عظیم را آشکار کرد. این یافته‌ها که طی مقاله‌ای در نشریه‌ Nature Astronomy منتشر شده، به درک منجمان از چگونگی تکامل کهکشان‌ها در طول زمان تا هنگام مرگ کمک می‌کند.

دانشمندان به طور کاملا تصادفی روی این کهکشان در حال مرگ تمرکز کردند. آن‌ها هنگامی که حدود ۱۰۰ کهکشان دوردست را رصد می‌کردند، متوجه چیزی غیرعادی درباره‌ کهکشان ID2299 شدند. اگرچه مجموعه تلسکوپ آلما تنها برای چند دقیقه یک نگاه مختصر به کهکشان ID2299 داشت، اما پژوهشگران توانستند متوجه دنباله‌ گازی خروجی از این کهکشان شوند.

علت مرگ کهکشان

هرچند پژوهشگران از علت اصلی مرگ این کهکشان مطمئن نیستند اما معتقدند که مرگ نابهنگام آن بر اثر برخورد دو کهکشانی به‌وجود آمده که طی ادغام با یکدیگر ID2299 را تشکیل داده‌اند. نشانه‌ آشکار این موضوع «دم جزر و مدی» است. این دم یک جریان کشیده از ستارگان و گازهای کهکشانی است که پس از برخورد دو کهکشان به یکدیگر و تشکیل یک کهکشان ادغام شده، به بیرون گسترش می‌یابد.

یکی از مطالب جالب دانستنی درباره مرگ کهکشان‌ها است. دانشمندان پیش از این بیان می‌کردند که دم‌های جزر و مدی از فرآیندهای تشکیل ستاره و فعالیت سیاهچاله‌ها در مرکز کهکشان ایجاد می‌شوند، اما مشاهدات اخیر از کهکشان ID2299 نشان می‌دهد که این دنباله‌های گازی می‌توانند نتیجه‌ ادغام کهکشانی هم باشند.

پیشنهاد مطالعه: مطلب «کهکشان سیگار کجاست؟»  را مطالعه کنید.

این ستاره‌ها را می‌توان به چهار دسته تقسیم کرد؛ ستاره‌های فراری، ستاره‌های سوپر فراری و ستاره‌های سریع هاله، ستاره‌های فوق پرسرعت که سریع‌ترین ستاره‌های کهکشان ما است.

​

ستاره‌شناسان با استفاده از «تلسکوپ طیف‌سنج LAMOST» و «ماهواره‌ی گایا» توانسته‌اند ۵۹۱ ستاره‌ پُرسرعت جدید را در هاله‌ کهکشان راه‌شیری کشف کنند. با مطلب ستاره جدید در کهکشان راه شیری همراه مجله اینترنتی دلتا باشید.

ستاره‌ جدید در راه شیری

پروفسور «یوجون لو» از رصدخانه‌ ملی چین می‌گوید: «ستاره‌های پرسرعت در کهکشان راه ‌شیری نادر هستند و به کمک آن‌ها می‌توان اطلاعات فضایی جالبی به‌دست آورد. در این مطالعه ما ۵۹۱ ستاره پرسرعت جدید را کشف کرده‌ایم که با احتساب آن‌ها تعداد کل این نوع ستاره‌ها، به ۱۰۰۰ عدد رسیده است.»

یکی از مطالب جالب دانستنی درباره ستاره شناسی است. ۴۳ ستاره از ستاره‌های پرسرعت جدید ارتباط خود با کهکشان راه ‌شیری را از دست داده‌اند و احتمال فرار آن‌ها از کهکشان، بالای ۵۰ درصد است. ۱۴ درصد از ستاره‌های کشف شده غنی از فلزات و غول‌پیکر است.

​

ستاره شناسان می‌گویند: «دو مجموعه داده‌ عظیمی که ما داشتیم، این فرصت بی‌نظیر را در اختیار ما گذاشت تا ستاره‌های جدیدی کشف کنیم. ما برای بررسی منشاء ستاره‌ها، مدارات آن‌ها را در زمان‌های گذشته مورد بررسی قرار دادیم. دریافتیم که ۱۵ درصد از ستاره‌های کشف شده از مرکز کهکشان به هاله‌ آن آمده‌اند و منشاء ۳۰ درصد از آن‌ها خارج از کهکشان راه‌ شیری است و ۵۰ درصد از آن‌ها در دیسک کهکشان راه‌ شیری تشکیل شده‌اند.»

ستاره‌هایی که فلزات کمتری درون خود دارند، به احتمال زیاد در نتیجه‌ واپاشی کهکشان‌های کوتوله ایجاد شده‌اند. این کشفیات نشان داده است که با استفاده از داده‌های جدیدتر در آینده، می‌توانیم ستاره جدید در کهکشان راه شیری کشف کنیم و به این ترتیب، اسرار کشف نشده کهکشان راه ‌شیری را کشف کنیم.

پیشنهاد مطالعه: برای مطالعه مطلب «عبور یک سیارک از نزدیکی زمین در اولین روز سال ۱۴۰۰»  مجله دانستنی دلتا را دنبال کنید.

همچنین بخوانید:

چهار سناریوی پایان جهان

کهکشانی در حال مرگ!

چرا هنگام غروب آسمان قرمز می‌شود؟

احتمالا شهاب‌سنگ‌ها به زمین آب آورده‌اند

عبور یک سیارک از نزدیکی زمین در اولین روز سال ۱۴۰۰

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

دانشمندان به تازگی موفق به کشف یک ابرزمین سنگی با دمای بالا شده‌اند که در حال چرخش در اطراف یکی از قدیمی‌ترین ستاره‌های کهکشان راه شیری است.

​

پژوهش اخیر توسط پژوهشگران دانشگاه «کالیفرنیا، ریورساید» رهبری شده و در آن اخترشناسان رصدخانه «کک» هم نقش داشته‌اند. این سیاره ابرزمین یا سیاره فراخورشیدی کشف شده در کهکشان راه‌شیری، ۵۰ درصد از زمین بزرگتر است و ۳ برابر سیاره ما جرم دارد. نتیجه کار پژوهشگران در ژورنال «The Astronomical Journal» منتشر شده است. در ادامه این مطلب از مجله دلتا درباره این پژوهش جدید می‌خوانید.

​

یکی از پژوهشگران مقاله اخیر و اخترفیزیکدان دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید به نام «استفان کین» درباره این سیستم سیاره‌ای که «TOI-561b» نام دارد، گفته: «این سیاره ابرزمین در مدت ۱۲ ساعت دور ستاره خود می‌چرخد. هر روزی که در زمین سپری می‌کنیم، این سیاره دو بار اطراف ستاره خود می‌چرخد.» تحقیقات بیشتر، دانستنی ما را درباره این سیاره فراخورشیدی بیشتر خواهد کرد.

نزدیکی بیش از اندازه به ستاره باعث دمای بسیار بالای این سیاره شده، به گونه‌ای که دمای آن به بیش از ‍۱۷۰۰ درجه سلسیوس می‌رسد. در حالی که جرم این سیاره سه برابر زمین است، اما تراکم آن تفاوتی با سیاره ما ندارد. کین گفته: «این یک موضوع تعجب‌برانگیز است چرا که شما انتظار دارید تراکم آن بالاتر باشد، اما با این تصور که با یک سیاره قدیمی روبه‌رو هستیم، مطابقت دارد.»

طبق گفته پژوهشگران، سیاره ابرزمین TOI-561b احتمالا نزدیک به ۱۰ میلیارد سال پیش شکل گرفته، چرا که هرچه یک سیاره پیرتر شود، از حالت عادی تراکم کمتری دارد چرا که برخی از عناصر سنگین در هنگام شکل‌گیری دیگر وجود ندارند.

ستاره‌ای که این سیاره سنگی دور آن می‌چرخد، بخشی از گروه ستاره‌های نادر به نام «دیسک ضخیم کهکشانی» است. این ستاره‌ها از نظر شیمیایی متفاوت هستند و عناصر سنگین کمتری مانند منیزیم و آهن که معمولا با شکل‌گیری سیاره‌ها در ارتباط هستند، در آن‌ها به چشم می‌خورد.

به نظر می‌رسد سیاره‌های سنگی زیادی در کهکشان راه شیری وجود دارند، سیاره‌هایی که شبیه به زمین هستند و شاید روزی در آن‌ها زندگی در جریان بوده است.

پیشنهاد مطالعه: در مجله دانستنی دلتا مطلب «کهکشانی در حال مرگ!» را بخوانید.

همچنین بخوانید:

زمین به‌تازگی سریع‌تر به دور خودش می‌چرخد

آماری جالب از تعداد سیاهچاله‌ها

رودخانه های مریخ چگونه بوده‌اند؟

کهکشان سیگار کجاست؟

کهکشانی در حال مرگ!

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

ناسا اخیرا در حساب کاربری خود در اینستاگرام تصویری از یک کهکشان زیبای ستاره فشان به نام "مسیه ۸۲"(Messier ۸۲) منتشر کرد.

​

مسیه ۸۲ (یا ان‌جی‌سی ۳۰۳۴ یا کهکشان سیگار) یک کهکشان ستاره فشان است که در فاصله ۱۲ میلیون سال نوری و در صورت فلکی خرس بزرگ قرار دارد. میدان‌های مغناطیسی کهکشان مسیه ۸۲ یا کهکشان سیگار به صورت خطوطی نشان داده شده که از ترکیب داده‌های نور مرئی و فروسرخ ثبت شده توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا و تلسکوپ فضایی اسپیتزر بدست آمده است. در ادامه این مطلب از مجله اینترنتی دلتا تصویری از این کهکشان را می‌بینید.

​

از مطالب دانستنی روز نجوم باید به تصاویر و داده‌های تلسکوپ‌های فضایی و زمینی از سوژه‌های کیهانی اشاره کرد. تصویر کهکشان سیگار که در صورت فلکی خرس بزرگ یا دب اکبر واقع شده، یکی از آن تصاویر بسیار دیدنی است. بادهای ستاره‌ای که از ستاره‌های جدید داغ منتشر می‌شوند یک ابر باد کهکشانی را تشکیل می‌دهند که انبوهی از گاز داغ (رنگ قرمز) و هاله‌ای عظیم از گرد و غبار دودی (رنگ زرد / نارنجی) عمود بر کهکشان باریک (رنگ سفید) را منفجر می‌کند. در این تحقیقات از داده‌های میدان مغناطیسی رصدخانه استراتوسفری اخترشناسی فروسرخ (Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy) مشهور به SOFIA و ابزارهای مطالعه فیزیک اطراف خورشید استفاده شده است. به این ترتیب محققان توانستند که قدرت میدان مغناطیسی ۲۰ هزار سال نوری در اطراف کهکشان سیگار را اندازه‌گیری کنند.

به نظر می‌رسد این میدان‌های مغناطیسی مانند باد خورشیدی در خورشید به طور نامحدود در فضای بین کهکشانی امتداد دارند و مطالعه آن‌ها ممکن است به محققان در توضیح چگونگی حرکت گاز و گرد و غبار در فضایی بسیار دور از کهکشان کمک کند.

پیشنهاد مطالعه: در مجله دانستنی دلتا مطلب «چرا هنگام غروب آسمان قرمز می‌شود؟» را بخوانید.

همچنین بخوانید:

چهار سناریوی پایان جهان

زمین به‌تازگی سریع‌تر به دور خودش می‌چرخد

آماری جالب از تعداد سیاهچاله‌ها

رنگ واقعی خورشید کدام است؟

بزرگترین دره منظومه شمسی

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

این کهکشان در فاصله‌ ۹ میلیارد سال نوری از زمین قرار گرفته و با توجه به سن حدود ۱۳٫۸ میلیارد ساله‌ کیهان، زمانی که جهان حدود ۴٫۳ میلیارد سال سن داشته، وجود داشته است.

​

ستاره‌شناسان برای نخستین بار موفق شدند با استفاده از آرایه‌ میلی‌متری بزرگ آتاکاما در شیلی، کهکشان در حال مرگ را رصد کرده‌اند. فرآیندی که سرانجام برای کهکشان راه شیری هم رخ خواهد داد. با مجله اینترنتی دلتا همراه باشید.

دانشمندان یک کهکشان در حال مرگ را رصد کردند!

یک کهکشان، شامل میلیاردها ستاره و منظومه است که توسط نیروی گرانش در کنار هم قرار گرفته‌اند، اما حتی کهکشان‌ها هم می‌میرند. پس از آن‌که تمام گاز و گردوغبار شکل‌دهنده‌ ستاره‌ها پایان می‌یابد و همه‌ ستاره‌های آن به‌طور کامل می‌سوزند، مرگ آن فرا می‌رسد. چیزی که برای کهکشان راه شیری هم روی خواهد داد.

ستاره‌شناسان تا کنون هرگز فرا رسیدن زمان مرگ یک کهکشان دوردست را رصد نکرده بودند. اما مشاهده‌ اخیر توسط آرایه‌ میلی‌متری بزرگ آتاکاما (ALMA) برای نخستین بار تصویری از نزدیک بودن مرگ یک کهشان عظیم را آشکار کرد. این یافته‌ها که طی مقاله‌ای در نشریه‌ Nature Astronomy منتشر شده، به درک منجمان از چگونگی تکامل کهکشان‌ها در طول زمان تا هنگام مرگ کمک می‌کند.

دانشمندان به طور کاملا تصادفی روی این کهکشان در حال مرگ تمرکز کردند. آن‌ها هنگامی که حدود ۱۰۰ کهکشان دوردست را رصد می‌کردند، متوجه چیزی غیرعادی درباره‌ی کهکشان ID2299 شدند. اگرچه مجموعه تلسکوپ آلما تنها برای چند دقیقه یک نگاه مختصر به کهکشان ID2299 داشت، اما پژوهشگران توانستند متوجه دنباله‌ گازی خروجی از این کهکشان شوند.

علت مرگ کهکشان

هرچند پژوهشگران از علت اصلی مرگ این کهکشان مطمئن نیستند اما معتقدند که مرگ نابهنگام آن بر اثر برخورد دو کهکشانی به‌وجود آمده که طی ادغام با یکدیگر ID2299 را تشکیل داده‌اند. نشانه‌ آشکار این موضوع «دم جزر و مدی» است. این دم یک جریان کشیده از ستارگان و گازهای کهکشانی است که پس از برخورد دو کهکشان به یکدیگر و تشکیل یک کهکشان ادغام شده، به بیرون گسترش می‌یابد.

یکی از مطالب جالب دانستنی درباره مرگ کهکشان‌ها است. دانشمندان پیش از این بیان می‌کردند که دم‌های جزر و مدی از فرآیندهای تشکیل ستاره و فعالیت سیاهچاله‌ها در مرکز کهکشان ایجاد می‌شوند، اما مشاهدات اخیر از کهکشان ID2299 نشان می‌دهد که این دنباله‌های گازی می‌توانند نتیجه‌ ادغام کهکشانی هم باشد.

پیشنهاد مطالعه: برای مطالعه مطلب «کهکشان سیگار کجاست؟»  مجله دانستنی دلتا را دنبال کنید.

همچنین بخوانید:

چهار سناریوی پایان جهان

رنگ واقعی خورشید کدام است؟

بزرگترین دره منظومه شمسی

احتمالا شهاب‌سنگ‌ها به زمین آب آورده‌اند

درخشان‌ترین دنباله‌دار آسمان ۲۰۲۱

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

کهکشان «GN-Z11» که عمری در حدود 13.4 میلیارد سال دارد و به عنوان دورترین کهکشان شناخته می‌شود. ستاره شناسان موفق شدند با دقت 100 برابر بیشتر از قبل، فاصله قدیمی‌ترین و دورترین کهکشان کشف شده را اندازه گیری کنند.

​

بررسی‌های قبلی نشان می‌دهد که کهکشان GN-Z11 دارای طیف‌بینی انتقال به سرخ بالایی برابر ۱۱.۰۹ است. این رقم نشان دهنده فاصله‌ای است که نور طی می‌کند تا از کهکشان به زمین و تلسکوپ فضایی هابل برسد و به عنوان ضریب z شناخته می‌شود. در نتیجه با کمک این ضریب گفته می‌شود که کهکشان مذکور فاصله‌ای حدود ۳۲ میلیارد سال نوری از زمین دارد. در ادامه این مطلب از مجله دلتا درباره دقت اندازه‌گیری فاصله دورترین کهکشان می‌خوانید.

​

ستاره شناسان در بررسی‌های جدید حود موفق شدند پدیده انتقال به سرخ را با دقت ۱۰۰ برابری نسبت به قبل اندازه‌گیری کنند. در حالیکه مطالعات قبلی میزان انتقال به سرخ را ۱۱.۰۹ اندازه گیری کرده بود، این مقدار در تحقیقات جدید برابر ۱۰.۹۵۷ اندازه‌گیری شده است.

محققان با بررسی نور ماورابنفش ساطع شده از کهکشان و با توجه به پدیده انتقال سرخ، اطلاعات دقیق‌تری از فاصله دورترین کهکشان کشف شده نسبت به مطالعات قبلی به دست آورده‌اند.

جهان در حال انبساط است و این روند با سرعت به پیش می‌رود. «انتقال به سرخ» یا « Redshift » پدیده‌ای است که نور ساطع شده از جرم شامل امواج مرئی، فرابنفش، اشعه ایکس، اشعه گاما و… به سمت طول موج قرمز در انتهای طیف می‌رود. در نتیجه نوری که به وسیله طیف‌سنج به ثبت می‌رسد، طول موج بلندتر و فرکانس کمتری از نور ساطع شده از منبع خواهد داشت.

تلسکوپ فضایی «هابل» تاکنون چندین بار این موضوع را مورد بررسی قرار داده است. با این وجود هابل نمی‌تواند به صورت دقیق به چنین اطلاعاتی دست پیدا کند. برای بررسی اشعه ماورا بنفش، طیف سنج «MOSFIRE» روی تلسکوپ «Keck I» هاوایی این کار را انجام می‌دهد.

به صورت طبیعی هرچقدر فاصله بیشتر باشد، میزان نور رویت شده توسط تلسکوپ‌ نیز کمتر خواهد شد. به همین دلیل تعیین فاصله کهکشان‌های دور، کاری دشوار و خطاپذیر است.

از سوی دیگر، باتوجه به تحقیقات انجام شده قبلی کهکشان GN-Z11 از نظر زمانی نسبت به بقیه کهکشان‌ها به رویداد بیگ‌بنگ نزدیک‌تر است. پیشتر گفته شده بود که GN-Z11 حدود ۴۲۰ میلیون سال با رویداد بیگ‌بنگ فاصله دارد. در آن مقطع زمانی، جهان تنها سه درصد سن کنونی خود را داشت.

پیشنهاد مطالعه: برای مطالعه بیشتر مطلب «زمین، تنها جهان اقیانوسی در منظومه شمسی نیست» را بخوانید.

همچنین بخوانید:

کشف آثار یک کهکشان فسیل در اعماق کهکشان راه شیری

شواهدی از وقوع سیلاب عظیم باستانی در مریخ

ما از آنچه فکر می‌کنیم به مرکز کهکشان راه‌شیری نزدیک‌تر هستیم

منظومه شمسی زودتر از انتظار ما نابود خواهد شد

ورود به قدرتمندترین چرخه خورشیدی

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

گروهی از دانشمندان با روشی تازه تخمین زده‌اند که منظومه‌ی شمسی می‌تواند از آنچه تاکنون تصور می‌شد به مرکز کهکشان راه شیری نزدیک‌تر باشد.

​

در مرکز کهکشان راه شیری یک سیاهچاله‌ بسیار عظیم به نام کمان *A وجود دارد که دارای جرمی تقریبا ۴ میلیون برابر خورشید است. منظومه‌ شمسی هم در یکی از بازوهای کهکشان قرار دارد. در این مطلب از مجله دلتا با کشف جدید دانشمندان آشنا می‌شوید.

به‌تازگی دانشمندان کشف کرده‌اند که ما ۲۰۰۰ سال نوری از آنچه تاکنون تصور می‌شد، به مرکز کهکشان نزدیک‌تر هستیم. اگرچه نتیجه این پژوهش این بدان معنا نیست که ما در مسیر برخورد با سیاهچاله‌ عظیم *Sagittarius A قرار داریم بلکه به‌سادگی، مدل دقیق‌تری از کهکشان راه شیری را بر اساس داده‌های جدید ارائه می‌دهد.

طی ۱۵ سال گذشته، یک پروژه نجوم رادیویی در ژاپن به نام VERA در حال جمع آوری اطلاعات از کهکشان است. VERA با استفاده از روشی به نام تداخل‌سنجی، داده‌های تلسکوپ‌های سراسر ژاپن را جمع‌آوری و آن‌ها را با داده‌های دیگر پروژه‌های موجود ترکیب کرد تا بتواند دقیق‌ترین نقشه کهکشان راه شیری را تهیه کند.

​

با مشخص کردن مکان و سرعت حدود ۹۹ نقطه‌ خاص در کهکشان ما، VERA به این نتیجه رسیده است که سیاهچاله‌ عظیم کمان *A در مرکز کهکشان ما در واقع ۲۵۸۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد که تقریبا ۲۰۰۰ سال نوری از آنچه دانشمندان پیش از این تصور می‌کردند نزدیک‌تر است.

این مدل جدید همچنین محاسبه می‌کند که زمین با سرعت بیشتری از آنچه می‌دانستیم در حال حرکت است. مدل‌های قدیمی سرعت زمین به دور مرکز کهکشان را ۲۲۰ کیلومتر (۱۳۶ مایل) بر ثانیه نشان می‌دادند اما مدل جدید VERA آن را تا سرعت ۲۲۷ کیلومتر بر ثانیه افزایش می‌دهد.

دانشمندان پروژه‌ VERA اکنون امیدوارند که با افزایش نقاط جمع‌آوری داده از طریق گسترش پروژه تحت EAVN (شبکه‌ VLBI آسیای شرقی) و همچنین جمع‌آوری داده‌ها از مجموعه‌ بزرگتر رادیو تلسکوپ‌های واقع در ژاپن، کره و چین، بتوانند دقت مدل خود را افزایش دهند.

پیشنهاد مطالعه: برای مطالعه بیشتر مطلب «در صورت سقوط در سیاه چاله چه اتفاقی می‌افتد؟»‌ را بخوانید.

همچنین بخوانید:

کشف آثار یک کهکشان فسیل در اعماق کهکشان راه شیری

سوراخ لایه ازون جنوبگان بسیار عمیق‌تر و وسیع‌تر شده است

کشف اولین سیاره مشابه زمین در منطقه قابل سکونت ستاره

روشی برای مشاهده ماده تاریک با تلسکوپ‌های امروزی

در صورت سقوط در سیاه چاله چه اتفاقی می‌افتد؟

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید