سیاه چاله

مجله دلتا

سه شنبه ۲۴ شهریور ۰۵

آماری جالب از تعداد سیاهچاله‌ها

۱,۴۵۷ بازديد

اخترفیزیک‌دانان با استفاده از نظریه‌ نسبیت اینشتین محاسبه می‌کنند که درنهایت چند ستاره با هم برخورد می‌کنند و سیاه‌چاله تشکیل می‌دهند؟

از زمان پیشرفت اکتشافات در خصوص امواج گرانشی از سال ۲۰۱۵، دانشمندان توانسته‌اند بیش از ده‌ها جفت سیاهچاله‌ای که به دلیل گرانش و برخوردشان با یکدیگر در نزدیکِ هم واقع شده‌اند و به‌آن‌ها سیاهچاله‌های دوگانه می‌گوییم را کشف کنند. با این وجود، دانشمندان هنوز بحث می‌کنند که چه تعداد از این سیاهچاله‌ها از ستاره‌ها متولد می‌شوند و این سیاهچاله‌ها چگونه می‌توانند آنقدر به هم نزدیک شوند تا بتوانند در مدت حیات کیهانِ ما، با هم برخورد کنند؟ در ادامه این مطلب از مجله دلتا درباره آماری از تعداد سیاهچاله ها می‌خوانید.

آماری جالب از تعداد سیاهچاله‌

از زمان آشکارسازی برخورد سیاهچاله‌ها و امواج گرانشی توسط LIGO، دانستنی سیاهچاله‌ها و نسبیت عام بیشتر از همیشه مورد توجه علاقمندان قرار گرفته است.

در حال حاضر، یک تیم از اخترفیزیک‌دانان، مطالعه‌ جدید امیدوارکننده‌ای را انجام داده که می‌تواند روشی را برای کشف تعداد ستاره‌های موجود در تاریخ کیهان که به‌عنوان سیاهچاله‌های دوگانه با هم برخورد می‌کنند را در اختیار ما قرار دهد. این تحقیق به ستاره‌شناسان کمک خواهد کرد که جمعیت اساسیِ ستاره‌ها را تفسیر و نظریه‌های شکل‌گیری تمام سیاه‌چاله‌های برخوردیِ سراسر تاریخ کیهانی را آزمایش کنند.

اخترفیزیکدان و نویسنده‌ اصلی تحقیق «کارن جانی» از دانشگاه وندربیلت، می‌گوید: «محققان تاکنون برای شکل‌گیری و وجود جفت‌های سیاه‌چاله در جهان نظریه‌‌هایی ارائه کرده‌اند، اما منشا قدیمی آن‌ها، یعنی ستاره‌ها، هنوز یک راز باقی مانده است. ما با این مطالعه، با استفاده از مشاهدات اخترفیزیکی که در حال حاضر موجود است، تحقیقاتی جدی انجام دادیم. ما در این فرآیند، یک محدودیت اساسی، یا تنظیمات اساسی، ایجاد کردیم که درمورد پاره‌ای از ستاره‌ها به ما می‌گوید که از زمان ابتدای کیهان قرار بوده با هم برخورد کنند و سیاهچاله شکل دهند.»

جانی و همکارش «آبراهام لوئب» از دانشگاه هاروارد، با به‌کارگیری نظریه‌ نسبیت عام اینشتین که در مورد نحوه‌ تعامل و در نهایت برخورد سیاه‌چاله‌ها توضیحاتی دارد، از رویدادهای ثبت‌شده‌ LIGO استفاده کردند تا فهرستی از منابع موجود و تعداد سیاهچاله ها را تهیه کنند. آن‌ها سپس محدودیت‌های مربوط به هر مرحله از فرآیند سیاهچاله‌ دوگانه را در نظر گرفتند؛ یعنی تعداد ستاره‌های موجود در جهان، فرآیند تبدیل هر ستاره به سیاه‌چاله‌های مجزا و کشف برخورد نهایی آن سیاه‌چاله‌ها که این کشف صدها میلیون سال بعد، با انتشار امواج گرانشی در اثر ضربه، توسط LIGO حاصل می‌شود.

جانی افزود: «ما از مشاهدات کنونی دریافتیم که ۱۴ درصد تمام ستاره‌های عظیم جهان، قرار است با هم برخورد کنند و سیاهچاله تشکیل دهند. این رویدادی قابل توجه از طرف طبیعت است. این محدودیت‌های اضافه‌شده در چهارچوب ما باید به محققان کمک کند تا تاریخچه‌ تعداد سیاه‌چاله ها را بیابند و به سوالات قدیمی پاسخ دهند و بدون شک منجر به مطرح شدن سناریوهای شگفت‌انگیزتری شوند.»

پیشنهاد مطالعه: در مجله دکوراسیون دلتا مطلب «دکوراسیونی گرم برای فصل سرد سال» را بخوانید.

همچنین بخوانید:

چهار سناریوی پایان جهان

زمین به‌تازگی سریع‌تر به دور خودش می‌چرخد

خطر جهانی ویندوز ۷ به ویژه برای ایرانی‌ها!

واکسن‌ها ممکن است روی کرونای آفریقایی کار نکنند

حالت جدید ماده کشف شد

 

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید

تصویر دو سیاهچاله در حال ادغام

۱,۴۷۰ بازديد

ناسا به‌تازگی تصویری را به اشتراک گذاشته که فرآیند ادغام دو سیاهچاله‌ی بزرگ را در کهکشان موسوم به NGC 6240 نشان می‌دهد.

این تصویر شامل داده‌های جدید تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا (Chandra) است که با یک تصویر در نور مرئی از تلسکوپ فضایی هابل که در نخستین بار سال ۲۰۰۸ منتشر شد، ترکیب شده است. داده‌های تلسکوپ چاندرا با رنگ‌های قرمز، نارنجی و زرد در تصویر نشان داده شده است. در ادامه این مطلب از مجله دلتا درباره تصویر دو سیاهچاله بخوانید.

تصویر دو سیاهچاله در حال ادغام

این سیاهچاله‌های ادغام شده تقریبا ۳۰۰۰ سال نوری از یکدیگر فاصله دارند و به صورت منابعی با نقاط روشن در وسط تصویر دو سیاهچاله دیده می‌شوند. این سیاهچاله‌ها به این دلیل در نزدیکی یکدیگر قرار دارند که به صورت مارپیچ به سوی یکدیگر حرکت می‌کنند و این روند از حدود ۳۰ میلیون سال پیش آغاز شده است.

کشف دو سیاهچاله‌ی در حال ادغام در سال ۲۰۲۰، بر اساس داده‌های تلسکوپ چاندرا اعلام شد. از سال ۲۰۰۲ دانشمندان علاقه شدیدی به پیگیری مشاهدات NGC 6240 توسط چاندرا و سایر تلسکوپ‌ها دارند.

NGC 6240 یک کهکشان فراروشن فروسرخ (ULIRG) در صورت فلکی مارافسای است و بازمانده‌ی ادغام سه کهکشان کوچکتر محسوب می‌شود. به گفته‌ی دانشمندان، روند ادغام ممکن است از حدود ۳۰ میلیون سال پیش آغاز شده باشد. تخمین زده می‌شود که این دو سیاهچاله در نهایت با هم برخورد کنند و ده‌ها یا صدها میلیون سال دیگر در یک سیاهچاله بزرگتر ادغام شوند.

تصور می‌شود که این جفت سیاهچاله‌های عظیم می‌توانند برخی از رفتارهای غیرمعمول را که در سیاهچاله‌های ابرپرجرم دیده می‌شود، مانند کج‌شدگی و خم شدنی که در جت‌های قدرتمند آن‌ها روی می‌دهد، توضیح دهند. همچنین انتظار می‌رود که سیاهچاله‌های عظیم در حال ادغام، قوی‌ترین منابع امواج گرانشی در جهان باشند.

پیشنهاد مطالعه: دانشمندان ممکن است انتشار امواج رادیویی از سیاره‌ای را که به دور ستاره‌ای فراسوی خورشید می‌چرخد​​، شناسایی کرده باشند.  امواجی که انتظار می‌رود از میدان مغناطیسی سیاره‌ Tau Boötes b گسیل شده باشند. برای مطالعه بیشتر مطلب «احتمال کشف امواج رادیویی یک جهان بیگانه» را بخوانید.

همچنین بخوانید:

شواهدی از وقوع سیلاب عظیم باستانی در مریخ

ما از آنچه فکر می‌کنیم به مرکز کهکشان راه‌شیری نزدیک‌تر هستیم

منظومه شمسی زودتر از انتظار ما نابود خواهد شد

رصدخانه مشهور آرسیبو پس از ۵۷ سال تخریب شد

اندازه‌گیری فاصله دورترین کهکشان

 

با مجله دانستنی دلتا همراه باشید